با مداد رنگي روزه آمدنت را نقاشي ميكنم و جادهايه رفتنت را خط ختي! كسي برايه من نيست. بيا غلط هايه زندگيم را به من بگو و زيره اشتباهتم را خط بكش.بودنت مثله دريايي مرا در بر ميگيرد آنجا كه تو هستي،مهيها هم نميتوانند بييند چه رسد به من..............................!!! كدام صبح ميايي؟ كدام چمدن ماله تست؟ كدام دست ترا به من ميرساند؟كدام رز ماله من ميشوي؟بيا كه درده دلم را فقط تو ميفهمي
يك بار خواب ديدن تو... به تمام عمر ميارزد پس نگو... نگو كه روياي دور از دسترس، خوش نيست... قبول ندارم گرچه به ظاهر جسم خسته است، ولي دل دريايست... تاب و توانش بيش از اينهاست. دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد
.jpg)
JO.jpg){kind=small}
